മരം തന്ന വരങ്ങൾ

എന്നിലെ ദുഖത്തെ രേഖ പ്പെടുത്തുവാൻ
എനിക്കൊരു അവസ്സരം നൽകുക നീ...

" വിശക്കുന്ന നിൻ വയറിൻ 
അന്നമായ്‌ കായ്‌ തന്നു.....
പൊരിയുന്ന വെയിലിനാൽ
ഉലയുന്ന മനുഷ്യനു തണലായ്‌
മാറി ഞാൻ നിനക്കൂർജ്ജമേകി...
കരയുന്ന നിൻ കുഞ്ഞിനു ഊഞ്ഞാലു
കെട്ടുവാൻ ഞാനെന്റെ
കൈകളെ നീട്ടിതന്നൂ....
വ്യാതിയാലലയുന്ന മർത്ത്യനു ഞാനെന്റെ
വേരിനാലൗഷതം തീർത്തു തന്നൂ...
കാമത്തിൻ കണ്ണുകൾ തറക്കാതിരിക്കുവാൻ
മേൽക്കൂരയായെൻ നെഞ്ജകം
പാതി നൽകീ....
എന്റെ ജീവിതം നിനക്കായ്‌
പകുത്തു നൽകിയിട്ടും
എന്തിനെൻ കാലുകളറുക്കുന്നു നീ.?
വാൽസല്ല്യത്തോടെ
മൊഴിയുന്നു ഞാൻ....
എനിക്കെന്റെ മരണത്തിൽ ഘേതമില്ലാ...
ചോര പൊടിയുന്ന വേദനയാൽ
ചൊല്ലുന്നതെന്തെന്ന് കേട്ടീടുക...
ഇനി വരും നാളെയിൽ ഞാൻ നിന്റെ
കുഞ്ഞിനു തണൽ നൽകുമെൻ
കൈകളിലൂഞ്ഞാലുകെട്ടി
അന്നം കൊടുക്കുവാൻ
എന്നെ ജീവിക്കാനനുവതിക്കൂ........