കാഴ്ചകൾ

പൂർവ്വികന്മാർ വിതറിയ വിത്തുകളെല്ലാം 
ഉണങ്ങി കരിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു..

യുദ്ധം തീർന്ന രണാഗ്ഗണം പൊലെ
ചുവന്നു തുടുത്തു എന്റെ ഭൂമി..

ന്യൂ ജനറേഷൻ എന്ന പേരിൽ
അഴിഞ്ഞാടുന്നുണ്ട്‌ ഉടുത്തുണിയിൽ
ദാരിദ്ര്യം കണ്ടെത്തിയവർ...

അമ്മയെപ്പോൽ കരുതേണ്ട
സ്ത്രീയുടെ മാനം എറിഞ്ഞുടക്കുന്നുണ്ട്‌
പല തെരുവുകളിലും...

ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ലക്ഷ്യത്തിലെത്താൻ
ഓടുന്ന പല തലകളും അരിഞ്ഞു വീഴുന്നുണ്ട്‌
മനുഷ്യനാൽ മനുഷ്യൻ തീർത്ത മതത്തിന്റെ പേരിൽ...

ലോകൈകർക്ക്‌ മുന്നിൽ പതിവൃത ചമയാൻ
കൊന്ന് തീർക്കുന്നു വളർച്ചയെത്താത്ത ചോരകുഞ്ഞിനെ..

സ്വന്തം മകളുടെ മൃതശരീരത്തിൽപ്പോലും
കാമം തീർക്കുന്ന പിതാവിന്റെ രക്തക്കറയുള്ള മനസ്സും,,

തുടച്ചുമാറ്റേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു
ഈ രണഭൂമിയിൽ നിന്ന്....
അതിനായ്‌ ഈ രക്തക്കറ പുരണ്ട രണഭൂമിയെ ഉഴുത്‌ മറിച്ച്‌ നമുക്ക്‌
നന്മയുടെ വിത്തുകൾ വാരി വിതറാം...
ചോരക്കൊണ്ട്‌ ഫലഭൂയിഷ്ടമായ
ഈ ചതുപ്പുനിലത്തിൽ മുളക്കാതിരിക്കില്ലാ നന്മയുടെ ഒരു വിത്തെങ്കിലും...
അടുത്ത തലമുറയുടെ കണ്ണിലെങ്കിലും
തിമിരമായ്‌ മാറട്ടെ ഈ കാഴ്ചകൾ...